Thinking for a while

..just another apartment of my web

Η απόδραση του Στρατιώτη Twitter και το Family Reunion

Για την διάσωση του Στρατιώτη Twitter είχα γράψει πριν λίγες ημέρες.

Αφού τον παρέλαβα λοιπόν τον νταή των 5 εκατοστών από το ιατρείο, στην αρχή τον τοποθέτησα μέσα σε ένα κλουβάκι πίσω από την πολυκατοικία, αφήνοντας ελάχιστα την πόρτα ανοιχτή ώστε αφενός εάν θέλει να βγει, αφετέρου να μη μπορεί να του επιτεθεί κάποιο μεγαλύτερο.

Τρεις ώρες αργότερα, με το φαγητό και το γάλα ανάστα ο κύριος μέσα στο κλουβί ο Νταής την είχε κοπανίσει.

Σκέφτηκα πως κάπου εκεί γύρω θα ήταν μιας και υπάρχουν αρκετά ψηλοί τοίχοι ώστε να είχε σκαρφαλώσει για να επιστρέψει στο σημείο όπου είχε παγιδευτεί την πρώτη φορά.

Ανέβηκα στο διαμέρισμα και πριν καν τελειώσω τις σκέψεις μου τον άκουσα να νιαουρίζει διαβολεμένα.

σσσιτ.

Όταν κατέβηκα, δεν πίστευα στα μάτια μου. Είχε πάει ακριβώς στο ίδιο σημείο που τον είχα βρει και στεκόταν σε μια γωνία.

Η ερώτηση “Καλά ρε απάτη, εδώ δεν πιάστηκες; Τι θέλεις;” δε βρήκε ανταπόκριση κι έτσι απλά το τρόμαξα ώστε να απομακρυνθεί από εκεί.

Τα επόμενα δύο 24-ωρα νιαούριζε σαν να μην υπήρχε αύριο και πρέπει να φόρεσα τουλάχιστον 20 φορές παπούτσια τρέχοντας σα παλαβή να δω μήπως παγιδεύτηκε ξανά.

Εκείνες τις ημέρες εντωμεταξύ είχαμε και μπουρίνια κάθε απόγευμα οπότε φοβόμουν πως έτσι μικρό όπως είναι μπορεί και να πνιγόταν εκεί που είχε χωθεί.

Δυο ημέρες μετά, η όπερα σταμάτησε. Ξαφνικά.

σσσιτ σσσιτ σσσιτ

Κάτι θα είχε πάθει ο ανόητος, σκεφτόμουν.

..μέχρι που κατέβηκα να αφήσω φαγητό σε μία απέλπιδα προσπάθεια να τον κάνω να ξεμυτίσει.

Τότε με περίμενε μία μεγάλη έκπληξη. Μαμά, μπαμπάς και άλλα δύο νεογέννητα σχεδόν ίδια με τον νταή με κοιτούσαν κατάματα.

Δεν είχα μαζί μου το κινητό για να τραβήξω φωτογραφίες αλλά σήμερα που κατέβηκα πάλι να αφήσω φαγητό, ήμουν προετοιμασμένη.

Ο νταής btw είναι ο πιο φοβισμένος από όλους και δε πλησίασε το φαγητό όσο στεκόμουν εκεί αλλά ξέρω πως με καταλαβαίνει γιατί είναι ο μόνος που ανεβαίνει στο τοιχάκι όταν εμφανίζομαι.

Η διάσωση του στρατιώτη Twitter

11 Ιουνίου 2011 και ώρα έκτη πρωινή αποφάσισα να ελέγξω η ίδια το μέρος από το οποίο περίπου για ένα 24-ωρο ακουγόταν ένα αδιάκοπο νιαούρισμα.

Συνηθισμένη από τα γατο-γεννητούρια στη γειτονιά [έχουμε καλό φενγκ σούι και μας προτιμούν] δεν πήγε το μυαλό μου στο κακό αν και ποτέ άλλοτε δεν είχα ακούσει τέτοια πολύωρη γατοφλυαρία.

Έκτη πρωινή λοιπόν αναφέρω στο Twitter πως ανακάλυψα γατάκι σχεδόν νεογέννητο να έχει πιαστεί με το ποδαράκι του ανάμεσα σε δύο σίδερα.

Όλες οι προσπάθειες να το πλησιάσω ώστε να το σηκώσω αντέκρουσαν στα άγρια ένστικτα του νεογέννητου το οποίο είτε από φόβο είτε από πόνο μεταμορφωνόταν σε τέρας με κάθε μου κίνηση. [Σοβαρά αγρίευε πολύ, ειδάλλως εγώ είμαι ατρόμητη, το ξεύρετε και δε θα μασούσα μία]

Ώρα έξι και τριάντα η Πυροσβεστική Σερρών έλαβε τηλεφώνημα μου στο οποίο και ανταποκρίθηκε άμεσα.

Δυστυχώς ο μεν λοστός που χρησιμοποίησαν δε μπόρεσε να ανοίξει τον χώρο ανάμεσα στα σίδερα, το δε παγιδευμένο τέρας κατόρθωσε να τρομάξει και τους δύο εξίσου με εμένα ατρόμητους πυροσβέστες, οι οποίοι έκριναν πως το μόνο που μπορούσαμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε να πάει 8.30 για να καλέσουμε την Φιλοζωϊκή [ή τον Μαγκνέτο-δεν είμαι και σίγουρη]

Ώρα οκτώ παρά εικοσιτρία κι αφού είχα αναλύσει την κατάσταση στο γατί τέρας των 5 εκατοστών με πολλά λόγια ώστε να το ηρεμήσω, επιτέθηκα τηλεφωνικά στο γιατρό ο οποίος με παρέπεμψε στην υπάλληλο του η οποία θα ερχόταν στις 8.30.

Ώρα οκτώ και τριάντα η γενναία υπάλληλος αντιμετώπισε την κατάσταση ακαριαία και σωτήρια.

Απελευθέρωσε τον Στρατιώτη Twitter [τον βαφτίσαμε έτσι στο twitter εφόσον εκεί συνέβαινε η αφήγηση των γεγονότων] ο οποίος εξακολουθούσε να είναι τρομαγμένος και αγριεμένος αλλά έβλεπε πως μπροστά στην έμπειρη υπάλληλο του γιατρού, δεν τον έπαιρνε να κάνει και πάρα πολλές μαγκιές.

Πριν λίγο επισκέφθηκα το Στρατηγείο [το ιατρείο] όπου απεφασίσθη η παραμονή του Στρατιώτη Twitter μέχρι την Τρίτη ώστε να του παρασχεθεί η απαραίτητη αγωγή [κάτι που εάν τολμούσα να κάνω εγώ θα έμενα πιθανότατα με περίπου 3-4 δάχτυλα κι αυτά ανάγλυφα από τις επιθέσεις].

Πλήρωσα την νοσηλεία καθώς και την αντιβίωση [καλά να περάσετε όπου πάτε το τριήμερο/ οι τεκίλες, τα ούζα και οι τσάρκες του δικού μου τριημέρου έγιναν κατάθεση στον Στρατιώτη Twitter] και αποχώρησα με την υπόσχεση πως θα τον παραλάβω την Τρίτη το πρωί ώστε να τον φροντίζω έξωθεν της οικίας μου καθότι στο σπίτι κατοικεί η Δίβα Μάγια η οποία εάν οσμιστεί ανταγωνισμό θα γράψει post στα μούτρα μου.

Ήταν μία κοινωνική προσφορά του Σύμπαντος

Σας φιλώ σας αγαπώ

Τσάο.

Αυτόματο transcription σε voice files για εύκολο…φακέλωμα από search engines

Όλα ξεκίνησαν από ένα tweet reply “Αυτόματο transcription σε voice files για εύκολο…φακέλωμα από search engines. (Hopefully one day) Πληροφορίες εδώ http://www.voxforge.org/

Οπότε αναμενόμενα θέλησα να προσφέρω τη φωνή μου από τα podcast .. Τότε όμως θυμήθηκα και ένα παλαιότερο κείμενο μου σε μία από τις στήλες του εντύπου με το οποίο συνεργαζόμουν.

Antitech-Ram Μάιος 2008 1η παράγραφος

Για τους περισσότερους ερασιτέχνες ή επαγγελματίες “αρθρογράφους” ή και αναγνώστες , κάθε κείμενο διαχέει τη δική του μουσική. Η μουσικότητα, ο “ρυθμός” των φράσεων συχνά σχολιάζεται ή επισημαίνεται ως ιδιαίτερο χαρακτηριστικό “ορθής” γραφής από αρχαιοτάτων χρόνων. Πώς πιστεύετε λοιπόν ότι θα ακουγόταν αυτό το κείμενο αν ήταν μουσική; Στρεβλώς εννοούμενη ερώτηση θα σκεφτείτε και μάλλον σουρεαλιστικά θα απαντούσε ακόμα και ο πιο ποιητικός τύπος τεχνομανιακού αναγνώστη. Κι όμως. Στο Μουσείο Επιστημών του Λονδίνου , η γραφή αποκτά ήχο. Πόσο περίεργο μπορεί να ακούγεται αυτό, έτσι; Ως υπεύθυνοι της ηχητικής μεταλλαγής καταδεικνύονται οι Ben Rubin και Mark Hansen οι οποίοι συνέθεσαν σε ένα τεράστιο wall, 231 ηλεκτρονικές οθόνες όπου εμφανίζονται λέξεις που έχουν πληκτρολογηθεί σε chat rooms και forum. Λέξεις οι οποίες είναι αναγνωρίσιμες στις καθημερινές συνομιλίες εφόσον ως γνωστόν στα διαδικτυακά πληκτρολογηθέντα συχνά εμφανίζονται περίεργοι λεκτικοί ιδιωματισμοί μορφοποιημένοι σε emoticons ή συντομογραφίες με ειδική σκοπιμότητα. Στο επόμενο στάδιο του project ένα ηλεκτρονικό συνθεσάιζερ, το οποίο “αναγνωρίζει” τις “καθαρές” λέξεις, αναλαμβάνει την ηχητική τους μετάλλαξη με έναν ηλεκτρονικό τρόπο ανάγνωσης. Ο Mark Hansen συλλέγει δείγματα ηχητικών συνομιλιών από ζωντανές online συζητήσεις [χμμ…με άδεια, υποθέτω] , τα επεξεργάζεται και δημιουργεί την πρώτη ύλη του ηχητικού έργου τέχνης της γραφής. Κατόπιν αυτών δε μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε με την Hannah Redler επικεφαλή του τμήματος τεχνών του μουσείου επιστημών, η οποία μας συστήνει…τη μουσική των πιο κρυφών μας σκέψεων… [Αν είπατε κάτι, προσοχή πώς θα το γράψετε!]

Ακολούθως μου διαμηνύθηκε στο twitter πως: “BTW θέλουμε τη φωνή σου και GPL άδεια για τα κείμενα του podcast… ‘Οσοι άλλοι ενδιαφέρονται please msg για λεπτομέρειες” [θα ερευνήσω τι και πώς στο εγγύς μέλλον διότι όπου γάμος και γιορτή στο evolution e-diva πρώτη πρώτη :-D]

My Linkedin ..web log:-)

14/7/2009: I create a Greek Linkedin Group: Creative Minds in Greek New Media

5/8/2009 : I create Linkedin subgroup: We Go Web, announcing the start of the project

30/8/2009: 15 members of We Go Web subgroup collaborate launching our site We Go Web

1/9/2009: Creative Minds in Greek New Media have 122 members / 16 discussions

It is already surpassed any expectation of mine…

Thank you

Dear e school news, since u’r giving me a free registration [or else u don’t let me read your articles],
why on earth r u torturing me like that?!!

[no i didn’t register- i won’t!]

Dear e school news, since u’r giving me a free registration [or else u don’t let me read your articles],
why on earth r u torturing me like that?!!

[no i didn’t register- i won’t!]

e-ksematiasma/ Ηλεκτρονικό ξεμάτιασμα

Τρισκατάρατο follow, ποστάροντας σε ξορκίζω στα όρη των spam, των block, των remove.. Βελζεβούλ του όρους wi-fi, των router και δαιμονισμένε ISP , υπάγετε οπίσω μου κι εσύ σατανικό comment  στο status , #oust  στο έρεβος των ανεπιθύμητων εις τα e-mail και DM των αιώνων αμήν.

Φτου, φτου, block, remove, delete

[προτείνεται RT τρις]

{Διότι και ο πονοκέφαλος θέλει το tweet του}

Google Chrome Os

I think Google did exactly what it was always expected in web universe [IT world is nearly a planet]: products for the masses [->netbooks] / Microsoft on the other hand is behaving like a stupid blond girl jealous of another stupider blond girl-> let’s create elite / elite for whom? This is not an elite world. This is a world of the masses! They will pay to play.. [Still, i’m not falling for thousands of euros just to get a mac]